niedziela, 16 sierpnia 2015

"Nie tylko Czechow..." w Teatrze Telewizji

W najnowszym numerze Bibliotekarza Podlaskiego została opublikowana moja rec. pt. "Nie tylko Czechow...". Recenzja publikacji Grażyny Pawlak pt.: Literatura rosyjska w Teatrze Telewizji w latach 1953-2003. Dokumentacja. Warszawa : Instytut Badań Literackich 2014, s. 173-177.





sobota, 1 sierpnia 2015

Powstanie Warszawskie

Było potrzebne czy nie -
dylematy, rozważania
Powstanie było...!
Taka jest historia
Piękna bohaterska
i tragiczna zarazem
Spekulacje refleksje
współczesne
Warszawa '44 w nich
żyje swoim życiem

Oddając Hołd 
zaakceptujmy analizowanie
jako element pamięci



piątek, 31 lipca 2015

Gazeta Kulturalna nr 8, Zelów sierpień 2015

Najnowszy nr Gazety Kulturalnej, a w nim mój szkic o poezji Jana Leończuka.
Zachęcam oczywiście do lektury całego numeru sierpniowego!

http://www.gazetakulturalna.zelow.pl/

piątek, 10 lipca 2015

Pamięci mojej Cioci Barbary Bartold

Odeszła...
Wieczny Odpoczynek Ciociu

Pamiętam kredki, które jako dzieci
otrzymywaliśmy od Ciebie
Będę pamiętać Ciebie

Wieczny Odpoczynek...

poniedziałek, 6 lipca 2015

Szacunek dla chleba

Pieczywo… moje myśli od razu skierowały się ku przeszłości, do czasów, o których słyszałam już tylko z opowieści. Obie Babcie, tak jak i inne gospodynie w tym czasie, same piekły chleb. Była to umiejętność przekazywana z pokolenia na pokolenie. Chleb często był pieczony raz w tygodniu i przez tydzień nie czerstwiał wcale. Gospodynie przed pokrojeniem - nożem "namaszczały" go znakiem krzyża, 
Dziadków pamiętam z czasów, gdy chleb był dostępny w piekarniach i sklepach. Mało kto piekł sam chleb, nawet na wsi. Za to Babcie przygotowywały inne wspałości: jedna piekła wspaniałe ciasta drożdżowe, druga – smażyła przepyszne pączki. 
Ci, którzy przeżyli wojnę, a z którymi dane mi było się spotkać, nigdy nie wyrzucili do kosza ani jednego kawałka chleba. Żaden okruch nie mógł się zmarnować… 

środa, 1 lipca 2015

smaki dzieciństwa

zapach pieczonego
ciasta drożdżowego
roznosił się po całym domu
upieczone ciasto
przykryte białą serwetką
rytuał pieczenia 
nadawał całemu procesowi
odpowiednią rangę

kawałek Babcinego ciasta
ze szklanką świeżego mleka...

Chleb wojenny - historia przypadku

Babcia nie martwiła się o chleb w czasie wojny. Do wsi na Mazowszu trafił piekarz. Poznaniak z rodziną. Wynajął u Dziadków pomieszczenie na piekarnię w zamian za...chleb. Babcia wcześniej piekła sama chleb, ale jak pojawił się piekarz, a w domu pięcioro dzieci... Poznaniak miał fach w ręku, który dał utrzymanie jemu i jego rodzinie. Dziadkowie mieli zawsze świeży chleb. Był chleb, było życie. Po wojnie wyjechał i ani razu nie dał znaku życia. Ciekawe, jakie były jego losy.

czwartek, 11 czerwca 2015

Szałwia i Munio ze Schroniska "Na Paluchu" - moja książeczka dla dzieci

Mam już w ręku książeczkę dla dzieci! Bardzo się cieszę! Za sprzedane egz. kupię kocyki dla schroniskowych kotków. To jest moja prywatna inicjatywa. Nazwę Schroniska mogłam wykorzystać dzięki uprzejmości Dyrekcji Schroniska.
Przesłanie książeczki jest szersze - chodzi w ogóle o adopcje zwierzaków.
Ilustracje wykonała Małgorzata Szewczuk a fot. Marzena Wasilewska i niektóre ja.

Gdyby ktoś chciał wesprzeć moją inicjatywę, będzie mi miło. Proszę o kontakt: dorszum@wp.pl

poniedziałek, 8 czerwca 2015

[podzieliłam się z wronami...]

podzieliłam się z wronami
ziarnem słonecznika
zimą

podchodziły do lufcika niezbyt ufnie

czemu wrony?
a czemu nie?


czwartek, 21 maja 2015

Pociąg naszego wieku. Antologia / pod red. Piotra Goszczyckiego

Już mam w ręku egz. Antologii Pociąg naszego wieku pod red. Piotra Goszczyckiego w ramach "Szlaków Literackiej PKP - Jazdy". Dziękuję Piotrowi za zaproszenie mnie do Antologii. Poniżej okładka i jeden z moich "kolejowych"
wierszy.











piątek, 10 kwietnia 2015

Ad vocem

"Pewien młody poeta wydał tomik poezji. Poprosił o napisanie wstępu inną poetkę. Nie odmówiła. Tomik wyszedł. Po wieczorze autorskim, zapewne bardziej znana osoba w lokalnym środowisku, w sprawozdaniu ze spotkaniu - zarzuciła autorce wstępu, że nie odczytała dobrze przesłania poezji. Ona widziała pesymizm z powodu niespełnionych marzeń, a autorka wstępu dostrzegła nutkę nadziei. Jeżeli człowiek podejmuje wyzwania, kształci się angażując czas i pieniądze także, to musi mieć nadzieję na 'lepsze jutro'. Nie wszystko w życiu się udaje, ale jeżeli podejmuje się jakiś wysiłek, to skazywanie go na starcie na niepowodzenie zaprzeczałoby idei towarzyszącej przedsięwzięciu/-om.

Zamiast krytykować, może osoba ta zrobiła Coś pożytecznego dla Poety i tym samym dla dobra lokalnego środowiska, pomagając znaleźć pracę na miarę Jego wykształcenia, talentu i wrażliwości ... jeżeli już czuje się jedną z nielicznych osób odczytujących Jego duszę... :)"

Ad.
Mikołajkowy Wieczór Poetycki Krzysztofa Grabonia