piątek, 7 sierpnia 2009
Wspomnienia
świat wspomnień
jest jak wielka kula
w której widać ścieżki
poplątane w ciemności
z promykiem słońca
opadającym na twarz
powodującym delikatny uśmiech
tak było
nie da się zaprzeczyć
pamiętam
by budować swoją tożsamość
zapominam
by pójść dalej bez zbędnych słów
zawsze jestem między jednym a drugim
w teraźniejszości rozterek
(wiersz opubl. w "Poezji Dzisiaj" nr 74 (2009), s. 55)
sobota, 3 stycznia 2009
Bez poezji?
Bez ludzi smutno
Z ludźmi czasem… trudno
Samotność raz chciana
Raz prawie-zaakceptowana
Serce rwie nasze rozterki
Duma o nic nie śmie prosić
Jak tu żyć bez poezji…
By nie dać słów utopić
Może je po prostu przesłać…
Echem, poetyckim szeptem
Ktoś je zawsze usłyszy
Duszą i sercem…
(2008)
Z ludźmi czasem… trudno
Samotność raz chciana
Raz prawie-zaakceptowana
Serce rwie nasze rozterki
Duma o nic nie śmie prosić
Jak tu żyć bez poezji…
By nie dać słów utopić
Może je po prostu przesłać…
Echem, poetyckim szeptem
Ktoś je zawsze usłyszy
Duszą i sercem…
(2008)
Subskrybuj:
Posty (Atom)
