niedziela, 16 maja 2010

Kryształ


Kruchy jak kryształ, który się rozproszył
i nic nie zostaje, tylko pył...
Sens czasu też nam się tak jawi,
że go nie staje w pewnym dniu.

Pył się rozproszył po dmuchnięciu słabym,
uleciał, w obłok się uskarżył,
i opadł dalej, tam nad ziemią,
gdzie serce płakało gorzko z rozpaczy.

Te byłe struktury, tak piękne, przejrzyste,
to światło odbite pryzmatem życia,
i te struktury, tak piękne, tak czyste,
jak bicie naszego serca z ukrycia.

Piękno kryształu? Tak kruche, tak słabe.
Wystarczy popchnąć, a nie będzie wcale
nieba, tak przejrzystego nad nami.
i kryształowej łzy, smutnej jak my.

Tak łatwo w pył coś obrócić.
I pył rozproszyć swą siłą.
Pył, który uleciał, w obłok się uskarżył.
A tak trudno budować z pyłu
...rdzy.

Cisza i echo

Samotność jak cisza opada na ziemię,
Niezmącone wody przejrzyste.
Ta cisza słowa, cisza powietrza
Ta cisza...

Samotność, tęsknota niczyja
Jak o mur się rozbija wysoki.
Mur jak beton, gruby i ciężki.
Ten spokój wszelki.

Czasem krzyk krtani obudzi ciszę.
Przerwie tę ciągłą zadumę.
To smutek chce odejść, to cisza
Chce się pobawić z echem dłużej.

[Cisza czasem - tak]


Cisza czasem - tak
ale nie samotność

przenikająca każdy
zakątek duszy i serca

wkradająca się tak

bez wyczucia

niedziela, 9 maja 2010

[Niezrozumienie duszy...]

Niezrozumienie duszy
działa w obie strony
budzi agresję
bo wynika z lęku
i źle to wszystko się kończy

Oswoić się z tą sytuacją trudno
coś w środku zamiera a nic się nie rodzi
bariera świateł niby łatwa
a nie do przekroczenia
pozostaje zgasnąć

piątek, 23 kwietnia 2010

zgliszcza pamięci











gałąź suchą 
złamał srogi wiatr
zbyt sucha i zbyt lekka

by utrzymać
swój maszt 
na fali powietrza
potęga
żywioł
czas który ucieka
jednym pomaga

innym nie pozwala 
zamieść dokładnie 
i wyrzucić 


wszystko 
co było


nie pozostawiając 
wspomnień nawet
o tym
co było

wtorek, 6 kwietnia 2010

piątek, 2 kwietnia 2010

Dobre słowo na Święta Wielkanocne

Czas refleksji nad cierpieniem
Czas radości ze zwycięstwa nad nim
Wiary, kultury, tradycji, rodziny

Dobrych Świąt

środa, 24 marca 2010

[Nadal ma zapadłe oczy...]

Nadal ma zapadłe oczy
W swoim poczuciu braku miłości
Szczęście jest na drugim końcu spojrzenia
Na zasadzie kontrastu nieosiągalnego

Zapada się w sobie
Jak głos cichnący w końcu w lesie
Który odbije się od drzew bez echa
Tym razem...

Może spadnie kilka łez bezradności
Bo potem nawet płakać się nie da
I jak nadchodzący zmrok
Zapada się w sobie naprawdę

wtorek, 2 marca 2010

sobota, 20 lutego 2010

zapachniało wiosną

poczułam w piątek wiosnę
wciągnęłam głęboko powietrze
i widząc jeszcze tyle śniegu
uśmiechnęłam się do siebie

tak jak kolejna jesień, zima, lato
zbliża się kolejna wiosna
z niecierpliwością będę czekała na maj
i piękny kolor zieleni

czwartek, 18 lutego 2010

No i tak...

Czy mogę już odejść?
Z tego miejsca
od tych myśli

Myślę, że tak...

Od tych chwil
i dobrych słów

ze wspomnieniem

Myślę, że tak...

I tak...

to wygląda na teraz

piątek, 12 lutego 2010

odpowiednia kolejność


refleksja
jest

myślą
słowem
uczynkiem

czasem
kończy się
na myśli

czasem
na słowie

najtrudniej
z uczynkami

piątek, 5 lutego 2010

Sen

czasem pozostaje tylko chwila do snu
i tak nas dopadnie
w nierównej walce jesteśmy po przegranej stronie...
ale tylko w tej konkretnej chwili

w życiu także
nie ma co walczyć... teraz
ale zwycięsko spojrzeć... potem

wtorek, 19 stycznia 2010

Zaproszenie

Dziękuję za zaproszenie...

Ja także zapraszam, chociaż to nie jest takie proste...

Zapraszam do spojrzenia na śnieg skąpany w promieniach słońca
do wędrówki lasem, który oddaje swoją energię
do zrozumienia duszy skomplikowanej, czasem trudnej
do akceptacji ciszy, głośnej tylko dla nas samych
w końcu do tych paru słów pisanych... tu i teraz

Zapraszam...