Miłość...
Miłość w prawdzie
"Caritas in veritate"
Bez prawdy
miłość kończy się
na sentymentalizmie
Sprawiedliwość...
Jako pierwsza droga miłości
Prawda...
Rozwoju tkwi w jego integralności...
Świat dzisiaj wymaga refleksji
Jego charakter materialny
nie jest najważniejszy
Ale:
Wola
która odpowiednio kieruje pragnienia
Myśli
które nie zawsze potrafią
owe pragnienia ukierunkować
Brak braterstwa
Coś w tym jest!
sobota, 12 czerwca 2010
sobota, 5 czerwca 2010
niedziela, 16 maja 2010
Pamięć
Pamięć serca odbija łagodne brzmienie,
ton łagodny pozostanie w ciszy.
Tony brzmią wysoko,
czasem... cichną.
By znów zabrać podmuchem
ciszę...
I by zawrzeć
tej chwili olśnienie.
Blask oczu, jak piękno drobnych chwil,
łagodnie opada na ziemię.
Drobne chwile?
Z nich składa się to olśnienie
tak pięknie czytane
sercem!
(napisany pod koniec XX w., ale nie pamiętam w którym dokładnie roku)
ton łagodny pozostanie w ciszy.
Tony brzmią wysoko,
czasem... cichną.
By znów zabrać podmuchem
ciszę...
I by zawrzeć
tej chwili olśnienie.
Blask oczu, jak piękno drobnych chwil,
łagodnie opada na ziemię.
Drobne chwile?
Z nich składa się to olśnienie
tak pięknie czytane
sercem!
(napisany pod koniec XX w., ale nie pamiętam w którym dokładnie roku)
Po rozmowie z Przyjacielem
Niedomówienia...
sercem milczącym,
czy mówisz do mnie?
Czy nie chcesz mówić
Przyjacielu...
Czy skrywasz przyjaźni słowa
bo urażona Twa duma?
Fascynacja...
Pieśnią, poezją, barwą, człowiekiem.
Niedomówienia, może milczenia.
Tajemnice,
sercem czytane
tylko przed Bogiem
otwierane.
Wrażliwość...
Pięknie świat układa.
Pokaż jego cząstkę
i jej nie
skrywaj
Boże
dzięki Ci za
tę rozmowę...
Ciszą jest teraz
i pozostanie
piękną
Ciszą...
(1999)
sercem milczącym,
czy mówisz do mnie?
Czy nie chcesz mówić
Przyjacielu...
Czy skrywasz przyjaźni słowa
bo urażona Twa duma?
Fascynacja...
Pieśnią, poezją, barwą, człowiekiem.
Niedomówienia, może milczenia.
Tajemnice,
sercem czytane
tylko przed Bogiem
otwierane.
Wrażliwość...
Pięknie świat układa.
Pokaż jego cząstkę
i jej nie
skrywaj
Boże
dzięki Ci za
tę rozmowę...
Ciszą jest teraz
i pozostanie
piękną
Ciszą...
(1999)
Cisza poezji
Cisza poezji, myśli śpiewanej
Świat swój zamyka swoją tęsknotą.
Czy mgłą owiana? Zapatrzona trochę
W siebie, to w Ciebie,... by w Tobie
Odnaleźć siłę i moc czarowną.
Czy to o Tobie myśli mej tęsknoty
Przez mgłę przebijają się, jak słońce,
Które z trudem promykiem sięga
Do twego właśnie gorącego serca,
Które bije może w inną stronę?
Czy zatrzymać myśli swe przy Tobie?
Czy takie słowa są dla Twego ucha?
Czy po to mych uniesień wrażliwości serca
Przelanych piórem na papier, oddaję...
Byś je zdeptał?
Świat swój zamyka swoją tęsknotą.
Czy mgłą owiana? Zapatrzona trochę
W siebie, to w Ciebie,... by w Tobie
Odnaleźć siłę i moc czarowną.
Czy to o Tobie myśli mej tęsknoty
Przez mgłę przebijają się, jak słońce,
Które z trudem promykiem sięga
Do twego właśnie gorącego serca,
Które bije może w inną stronę?
Czy zatrzymać myśli swe przy Tobie?
Czy takie słowa są dla Twego ucha?
Czy po to mych uniesień wrażliwości serca
Przelanych piórem na papier, oddaję...
Byś je zdeptał?
Kryształ
Kruchy jak kryształ, który się rozproszył
i nic nie zostaje, tylko pył...
Sens czasu też nam się tak jawi,
że go nie staje w pewnym dniu.
Pył się rozproszył po dmuchnięciu słabym,
uleciał, w obłok się uskarżył,
i opadł dalej, tam nad ziemią,
gdzie serce płakało gorzko z rozpaczy.
Te byłe struktury, tak piękne, przejrzyste,
to światło odbite pryzmatem życia,
i te struktury, tak piękne, tak czyste,
jak bicie naszego serca z ukrycia.
Piękno kryształu? Tak kruche, tak słabe.
Wystarczy popchnąć, a nie będzie wcale
nieba, tak przejrzystego nad nami.
i kryształowej łzy, smutnej jak my.
Tak łatwo w pył coś obrócić.
I pył rozproszyć swą siłą.
Pył, który uleciał, w obłok się uskarżył.
A tak trudno budować z pyłu
...rdzy.
Cisza i echo
Samotność jak cisza opada na ziemię,
Niezmącone wody przejrzyste.
Ta cisza słowa, cisza powietrza
Ta cisza...
Samotność, tęsknota niczyja
Jak o mur się rozbija wysoki.
Mur jak beton, gruby i ciężki.
Ten spokój wszelki.
Czasem krzyk krtani obudzi ciszę.
Przerwie tę ciągłą zadumę.
To smutek chce odejść, to cisza
Chce się pobawić z echem dłużej.
Niezmącone wody przejrzyste.
Ta cisza słowa, cisza powietrza
Ta cisza...
Samotność, tęsknota niczyja
Jak o mur się rozbija wysoki.
Mur jak beton, gruby i ciężki.
Ten spokój wszelki.
Czasem krzyk krtani obudzi ciszę.
Przerwie tę ciągłą zadumę.
To smutek chce odejść, to cisza
Chce się pobawić z echem dłużej.
[Cisza czasem - tak]
Cisza czasem - tak
ale nie samotność
przenikająca każdy
zakątek duszy i serca
wkradająca się tak
bez wyczucia
niedziela, 9 maja 2010
[Niezrozumienie duszy...]
Niezrozumienie duszy
działa w obie strony
budzi agresję
bo wynika z lęku
i źle to wszystko się kończy
Oswoić się z tą sytuacją trudno
coś w środku zamiera a nic się nie rodzi
bariera świateł niby łatwa
a nie do przekroczenia
pozostaje zgasnąć
działa w obie strony
budzi agresję
bo wynika z lęku
i źle to wszystko się kończy
Oswoić się z tą sytuacją trudno
coś w środku zamiera a nic się nie rodzi
bariera świateł niby łatwa
a nie do przekroczenia
pozostaje zgasnąć
piątek, 23 kwietnia 2010
zgliszcza pamięci
gałąź suchą
złamał srogi wiatr
zbyt sucha i zbyt lekka
by utrzymać
swój maszt
na fali powietrza
potęga
złamał srogi wiatr
zbyt sucha i zbyt lekka
by utrzymać
swój maszt
na fali powietrza
potęga
żywioł
czas który ucieka
jednym pomaga
czas który ucieka
jednym pomaga
innym nie pozwala
zamieść dokładnie
i wyrzucić
wszystko
co było
nie pozostawiając
wspomnień nawet
o tym
co było
zamieść dokładnie
i wyrzucić
wszystko
co było
nie pozostawiając
wspomnień nawet
o tym
co było
wtorek, 6 kwietnia 2010
Wychodząc z ciszy
Wychodzę z ciszy
by tyle razy do niej wrócić
posłuchać jej głosu przy wtórze echa
zatrzymać się...
i zapytać siebie
czy muszę ją opuszczać?
by tyle razy do niej wrócić
posłuchać jej głosu przy wtórze echa
zatrzymać się...
i zapytać siebie
czy muszę ją opuszczać?
piątek, 2 kwietnia 2010
Dobre słowo na Święta Wielkanocne
Czas refleksji nad cierpieniem
Czas radości ze zwycięstwa nad nim
Wiary, kultury, tradycji, rodziny
Dobrych Świąt
Czas radości ze zwycięstwa nad nim
Wiary, kultury, tradycji, rodziny
Dobrych Świąt
środa, 24 marca 2010
[Nadal ma zapadłe oczy...]
Nadal ma zapadłe oczy
W swoim poczuciu braku miłości
Szczęście jest na drugim końcu spojrzenia
Na zasadzie kontrastu nieosiągalnego
Zapada się w sobie
Jak głos cichnący w końcu w lesie
Który odbije się od drzew bez echa
Tym razem...
Może spadnie kilka łez bezradności
Bo potem nawet płakać się nie da
I jak nadchodzący zmrok
Zapada się w sobie naprawdę
W swoim poczuciu braku miłości
Szczęście jest na drugim końcu spojrzenia
Na zasadzie kontrastu nieosiągalnego
Zapada się w sobie
Jak głos cichnący w końcu w lesie
Który odbije się od drzew bez echa
Tym razem...
Może spadnie kilka łez bezradności
Bo potem nawet płakać się nie da
I jak nadchodzący zmrok
Zapada się w sobie naprawdę
sobota, 6 marca 2010
Subskrybuj:
Posty (Atom)


