Na Nowy 2013 Rok życzę...

Dużo :) :) :) :) :) :)

Który z moich utworów muzycznych podoba się najbardziej? :)

Który z zamieszczonych w tym poście, moich utworów, podoba się najbardziej? :)

Boże Narodzenie niedługo...

Boże Narodzenie
przyjdzie niedługo
ubierzemy choinkę
zaśpiewamy kolędę
usiądziemy do stołu
a potem
pójdziemy na spacer
po skrzypiącym śniegu
smakując piękno
świątecznego czasu.

Życzenia ze łzą w oku
u mojej Mamy...
Tak jest zawsze.
Wzruszeniom nie można
odmówić ich czasu.
Tak jest co roku.
I oby zawsze
towarzyszył temu
czar zapalonych
lampek.

Małe rozliczenie z czasem

Powiedzmy, że mam za sobą
jakąś tam część swojego życia,
pełnego różnych, przeróżnych decyzji
z pełnym spojrzeniem serca i jego bicia.

Szukając swojej drogi bowiem,
wybierałam tę jedną, myśląc że właściwą.
Stawałam jednak często na rozstajach
a dróg było może sto, a może i tysiąc.

Patrzyłam bezradnie na ich ilość
pytając siebie: którą iść lepiej.
Modliłam się, prosiłam Boga o słowo,
choćby o jeden znak, jak pójść bezpieczniej.

Milczał... "Wybierz sama" powiedział
"dałem ci wolną wolę" i tyle.
Wybory nie były jednak zbyt trafne chyba
bo wracałam na rozstaje co chwilę.

Już nie pytałam więcej o drogę,
tylko szłam dalej kolejną... i kolejną.
Gdzie jestem teraz? Trudne to jest pytanie.
Postaram się dać odpowiedź w miarę precyzyjną.

Idę już wolniej, nie potrafię tak szybko,
dalej nie pytam, nie to że się boję.
Dużo przemyśleń miałam po drodze
i ich się trzymam, póki mogę.

Myśląc o tej całej wędrówki sensie,
o tym, kto chciał zrozumieć duszę,
Kto pomógł, kto mógł wesprzeć,
kto mógł, ale wycofał się w pół-drodze.

Kto był cierpliwy, kto wysłuchał,
kto miał intencje dobre i serce...
Kto choćby jednym małym krokiem
potowarzyszył w tej jakby udręce.

Na każdej ścieżce ktoś się pojawił,
lecz chował się pod przyrody okryciem
Bał się swojego cienia nawet,
strach mógł go wydać z całym podszyciem.

Idę dalej kochani, jak długo?

Potok

(wiersz napisany w 1990 r. a dzisiaj trochę doszlifowany)

Przez szczeliny górskie

przeciska się potok…

szum wody odbitej o skałę
słychać z oddali…
lecz nim rozpierzchną się krople
tam w dole
w podziw ubrała się każda

a ich tysiące
lśnią pięknie w słońcu,
gamami przeróżnych kolorów...
...dostrzeżonych przez pryzmat
tej chwili
gdzieś z oddali

Fot. Katarzyna Wolak

W cieniu

(wiersz z 1991 r.)

Motto:
"Do tych należy jutrzejszy dzień,
Co nowych łakną zdobyczy.
Kto się usuwa w ciszę i cień,
Ten się do żywych nie liczy.
(Adam Asnyk)

Cień! Ci, którzy tam odeszli, może już nie żyją.
Bez przebicia, bez pomocnej dłoni, bez naczenia.
Ile tych cieni chodzi po świecie,
Gdy błyszczy zaledwie kilka gwiazd
... jak na niebie...

Łomnica Zdrój i piękno krajobrazu

(wiersz z 1999 r.)

Tu jest naprawdę pięknie!
Zieleń i góry...
Szachownica pól na zboczach
Korony drzew w oddali

Tu jest po prostu pięknie!
Powietrze czyste, szum wiatru,
odbijającego się od skał,
torującego sobie drogę... i światłu.

Popychając strumień potoku
górskiego w oddali,
przybliża świat przyrody nam,
gdybyśmy się tam nie dostali.

Choćbyśmy próbowali zawzięcie
i szli, pod górę... pod górę
Idąc i...
może nie dochodząc w ogóle...

Tu jest przepięknie!

Cisza poezji

(wiersz z 14 lutego 1992 r.)

Cisza poezji, myśli śpiewanej
świat swój zamyka swoją tęsknotą.
Czy mgłą owiana, zapatrzona trochę
w siebie, to w Ciebie, by w Tobie
odnaleźć siłę i moc czarowną.

Czy to o Tobie myśli mej tęsknoty
poprzez mgłę przebijają się jak słońce,
które z trudem promykiem sięga
do Twego właśnie, gorącego serca,
które bije może w inną stronę...

Czy zatrzymać myśli swe przy Tobie?
Czy takie słowa są dla Twego ucha?
Czy po to mych uniesień wrażliwości serca,
przelanych piórem na papier
oddaję, byś je zdeptał?

To Twój problem...

(wiersz z 2002 r.)

szczęk drzwi na korytarzu
szum windy
szmer rozmów
lekki tupot czyichś kroków
pewnie sąsiadów

i cisza...

znowu szmer rozmów
tupot nóg
lecz niezbyt głośny
szczęk drzwi
zgrzyt klucza
i znowu

cisza...

omijasz moje drzwi
żałujesz paru
życzliwych słów
myślę
że to Twój problem

lecz wiedz

że każda chwila czyjejś samotności
może odbić się echem
Twojej rozpaczy
nagromadzony żal łez
w powietrzu
podmuchem zamieci
potrafi zmrozić Twoje serce

nie omijaj
nie lekceważ
ludzi skrzywdzonych życiem

Wrzuć na bloga

zdarzył się śnieg w październiku 2012

urokliwy zakątek

Bez poezji / Without poetry?

Fot. Audrey Chan

Boże Nadzenie tuż

Boże Narodzenie tuż
Czekam na Nie już
Na życzenia opłatkiem dzielone
Na pierogi z grzybami na stole
Przykrytym białym obrusem świątecznym
I kolędy śpiewane razem
I choinkę świecącą lampkami
Odbijającymi światło bombkami
Czekam... i już

Chopin's Nocturne D♭-major and autumn

The breeze
The leafs are falling
Sun
is filling
the autumn colors with its rays
Chopin and his Nocturne D-major
and fall
create the unique space
for thoughts

(tł. Dorota Bogumiła Zegarowska)

Milczenie

Milczenie w słowo się zamienia
słowo jak słońce zakryte chmurami
widoczne jest, gdy chmur pierzyna
odejdzie w inne, dalekie światy.

Milczenie w ciszę się zamienia
gdy słów zbyt dużo lub ich braknie
by wypowiedzieć myśl cicho nasnutą
refleksji będącej bliskim, bratem.

銀杏や 日暮れの早く なるばかり - haiku

Dorota Szumilas  ドロタ・シュミラス　(堵炉田)

                                                                             

jesienne liście
odbijają słońce
już zachodzące  

銀杏や　日暮れの早く　なるばかり

A przekład z powrotem na polski:

Modrzewie? - czy tylko słońce zaszło – wcześniej

(P. dr Agnieszka Żuławska-Umeda tłumaczy z wersji polskiej na japońską;
następnie wysyła do Japonii - tam,w przetłumaczonych bardziej dosłownie
haiku są uwzględniane elementy kultury japońskiej i wówczas
p. Dr tłumaczy haiku tym razem z jęz. japońskiego na polski)

Rodzice

Kocham Was Rodzice moi
za trud, opiekę i troskę
za dobre słowo, gdy jest potrzebne
a nawet za to czasem ostre

Dziękuję za dar mojego życia
za pełne miłości wsparcie
za pomoc w trudnych chwilach życia
za radość z moich radości właśnie

Dziękuję za cierpliwość serca
bo wychowanie to wielka sztuka
za ciepły dom rodzinnych spotkań
będący jak ostoja wszelka

Dziękuję! O ile to słowo może
wyrazić co czuję i co myślę
niech będzie jak piękny kwiat
jaki sobie wyśnię